به دنبال نشانه بايد بود . . . موزهء ملى تاريخ طب مرا به گروه تحقيقات طب سنتى ايران در مركز پژوهش‌هاى دانشجويى دانشگاه علوم پزشكى تهران هدايت كرد و از آنجا با آقاى دكتر محسن ناصرى آشنا شدم . اولين ملاقات . . . شهريور 1384 ، مركز تحقيقات دانشگاه شاهد . گفت‌وگوى ما كمتر از پانزده دقيقه به طول انجاميد . براى معلم واقعى پانزده دقيقه براى شناختن ، زمان كمى نيست . ماهى ، دريا را يافت . . . آقاى دكتر ناصرى به من پيشنهاد دادند آثار مرحوم دكتر جلال مصطفوى كاشانى را براى چاپ و نشر ، گردآورى و سازماندهى و آماده‌سازى كنم . در يك لحظه متحير ماندم ، اين همه اتفاق ! دست هدايت‌گر چه زيبا هدايت مىكند . من و جمع‌آورى آثار دكتر مصطفوى ! آن هم به تنهايى ! بايد شروع كرد . . . همه انرژىهاى مثبت هستى به آنكه در جهت خير است كمك مىكنند . كار ، به كندى تا اواخر زمستان 84 ادامه يافت ، اما درست آنجايى كه گمان مىكنى ديگر نمىتوانى ، پس از آنكه با تمام وجود ، هرچه توانسته‌اى انجام داده‌اى ، درست در آن لحظه موعود ، كمك مىرسد . گروه گردآورى و تدوين آثار دكتر جلال مصطفوى كاشانى از زمستان 84 به آرامى شكل گرفت . به جرأت ، مىتوانم بگويم اين گروه صميمانه‌ترين و بىادعاترين گروهى است كه تاكنون يكديگر را شناخته‌اند . ما ، نه همكار كه همراه هستيم . با انتقال تمامى دست‌نوشته‌هاى آن مرحوم - كه در ارديبهشت 85 ، به همت و تلاش آقاى دكتر ناصرى و يارى و همكارى خانواده مرحوم دكتر به خصوص پسرشان ، جناب آقاى مجيد مصطفوى ، انجام شد - اين حركت